close
تبلیغات در اینترنت
لیلای من (بخشی از یک شعر بلند)(عباس خوش عمل)[if IE]>
آخرین مطالب

آخرین ارسال های انجمن

عنوانپاسخبازدیدتوسط
بهار018masud

لیلای من (بخشی از یک شعر بلند)(عباس خوش عمل)

لیلای من

در جعبه ی لوازم آرایشش

یک سرمه دان برنجی دارد

-میراث مادران صبورش-

با دستهایی که در ضرورتهای همیشه

صورتش را با آنها سرخ نگه می دارد

***

لیلای من

گاهی که به ندرت می خندد

دو ردیف مروارید غلتان به نمایش نمی گذارد

دندانهای او

مثل دندانهای همه ی دخترکان نجیب کشورم

نه چندان به ردیف است

و نه چنان سفید

که برقش چشمهای نامحرم پسران مجرم را

خیره کند

***

لیلای من

هیچگاه زیر هیچ نوشته ای

اسم خودش را لیلی نمی نویسد

حتی وقتی که شعرهای عاشقانه اش را

در دفتر خاطراتش نقاشی می کند

***

لیلای من اینجاست

اینجا در زیرزمین نمور خاطره هام

کنار چرخ خیاطی دوشیرنشان

روی کوسن احساساتش

آهو گلدوزی می کند

و فردای نیامده را

به آه تباه نمی سازد

***

لیلای من همتا ندارد

مگر وقتی که با خودش به مکاشفه بنشیند

و به آینه دروغ نگوید.

مطالب مشابه

ارسال نظر برای این مطلب

سلام بر رفیق شفیق
آشنایی ما با هم به بیش از سی سال می رسد .
شعر های خوبی را در سایت گذاشته ای . جوانترهای سایت منتظر نقدها و بررسی های شما هستند . باید دست آنها را گرفت . یا علی




نظرات برای این پست غیر فعال میباشد .

شعر ناب پارسی



شعر ناب پارسی در خدمت شما شاعران وفرهیختگان و نویسندگان می باشد